هشتاد و پنج / شش

 

 

 

 

   همه چیز بهاری ست ( ! )

   از چشمان تویی  که کاری از آن ساخته نیست

   تا ..

    چاپ ِ کتاب ِ جدیدی که | قانون ِ مجازات را

        ( 86 ) بند ِ دیگر جوانه زده است

   شورای شهر هم

      که به اتفاق ِ افتاده ی آراء و ُ

        نیفتاده ی صندوق

                    تصویب کرد

          گل های آپارتمانی آزادند

      نه در بالکن و ُ حتا

             تا به نگاه همسایه

  حالا بگذار تا ساده ترین تکرار

   فصل ها را هی هل  دهد به مصادره ی بهار

    گیرم که دو تهران هم منتظر باشی

        کاکتوس ها که در بهار گل نمی کنند

     گیرم که / ایمیل | ایمیل

                   با میل یا بی میل

                     کارت و ُ تبریک و ُ گل

            کلیک کنی

  صندوق های زرد ِ  پست که | رنگ پریده شان باز نمی شود

       مگر نمی بینی

  " خوش " به حال ِ کبوتران ِ نامه بر | چه قرق نشسته است

     و از فرط بیکاری

      صندوق های زرد ِ پست را

  در ازدحام ِ چهار به راه ِ خرید و ُ| ماهی سرخ و ُ | سیلی و ُ | سبزه

    انگار نه انگار و ُ

          دیسکوی خود ساخته اند

   باز هم تو عمودی بخواب و ُ بگو

  ترجمه ی سکوت در تمام زبانهای دنیا یکی ست

  و هی تقویم جیبیت را ورق بزن و ُ بگرد

     که از میان روزهای سال

     کدام شبهای نزدیک | پریود می شوی

   باز هم بگو

  الفبای فارسی به عقد لاتین اگر نشست / حرفی کم نداشت

  اصلن بگو

    همین نان و ُ تکنولوژی و ُ

                  نانوتکنولوژی بود

           که امتیاز ِ شعرهایم را خرید

              و نارنجی این اسکناس جدید را

         ( 5000 ) بار دیگرهم معنی کن

          به من چه که شعر هایم

        اورانیم غنی شده نشت می دهند

            و تویی که هی مدام می گویی

         ویروس شعرهایت مسمومم می کند و ُ

                        هیچ | گیج و ُ ویجم نمی کند

      خودت که می دانی

       من که رفته بودم برایت

     از ارتفاع این فصل

           یک بطری جیک جیک ِ دماوند بچینم

         خودت هم که می دانی

         من

                تو

         به اتفاق ِ نیچه و ُ

            سیم ِ آخر خودکارم بود

                 که وکیل ِ مدافع شعرهایم

       فیلتر خورد و مرد

      دیگر به من چه اگر

                  دل ِ سوخته و ُ

       کارت سوخته یِ هوشمند ش

                و دوست دخترش که دختر بود

      هر سه بی مصرف | باطل شد

           مگر نه این است که سالهاست

      سال به سال تحویل می شود و ُ

      امسال هم نفهمید

      از میان ِ فاصله های بی تاریخ

        نمی توان گریخت

 

 

      پس بگذار تا

     ( 86 ) بار دیگر هم بگیرمت

       به یاد ِ دیروزی که هی می دوید جلوی فردا

         0

         9

         1

         7

         .

         .

         .

   و مشترکی که اگر هر جایی ست

      انگشتان ِ بلندش اما

        در بند ِ هیچ رژ ِ کالباسی ای

       اسیر نمی شود

         " max  factor  "

      "  made  in  franch   "

 

 

                   ***

 

     رژت  که  فرانسه را تسلیم کرد   و ُ

             "fast food " ها را شورشی

             و منی که ... همه چیزم بهاری ست

                با شعرهایی که هنوز شیمی درمانی اش می کنم

                          تحویل سال نو شدم

 

^{1فروردین86}