کتاب " لودویگ ویتگنشتاین متفکر زبان و زمان" کتابی است درباره آرا ویتگنشتاین فیلسوف نامی که به همت و کوشش محمد میلانی گردآوری شده است. این کتاب را نشر مهر نیوشا با همکاری مرکز گفتگوی تمدنها در سال 1384 در تیراژ 1500 نسخه منتشر کرده و در برگیرنده مقالاتی از دکتر رضا داوری اردکانی، سیرل بارت به ترجمه هدایت علویتبار، بری استرود به ترجمه علی امیر فراهانی، راجر شاینر به ترجمه مینو حجت، آوروم سترل به ترجمه محمد فیروزکوهی، جرج.اچ.ون.رایت به ترجمه علی جهان پولاد و برین اف. مک گینس به ترجمه محمد میلانی است. این کتاب 210 صفحهای به مفاهیمی از قبیل؛ خدا در فلسفه ویتگنشتاین، ذهن، معنا و کاربرد، مبناگرایی، انسجامگرایی و کنشگرایی، مبناگرایی و فهم عرفی، ویتگنشتاین در آینه زمانش، ویتگنشتاین و حلقه وین میپردازد. بخشهایی از مقدمه این کتاب را که دکتر رضا داوری اردکانی نوشته میخوانیم:
«ویتگنشتاین مسلما نابغه بود. او ابتدا طرح فلسفهای درانداخت که راهگشای بعضی حوزههای فلسفی و فیلسوفان شد و بعد که فلسفهی دیگری پدید آورد آن هم در فلسفه و علوم انسانی و حتی در برقراری تفاهم میان فلسفه اروپایی و انگلیسی تاثیر به سزا و عمیق گذاشت. این تاثیر هنوز هم دوام دارد و توجهی که فیالمثل لیوتار، فیلسوف شاخص پست مدرن، به ویتگنشتاین دارد حاکی از آن است که او میتواند آموزگار تفکر باشد.»